I treća serija fotografija Vojvodine umetničkog fotografa Rajka R. Karišića. RAJKO R. KARIŠIĆ Rođen 05. novembra 1952. godine u Bačkom Dobrom Polјu, opština Vrbas. Završio gimnaziju „Žarko Zrenjanin“ u Vrbasu. Diplomirao na Mašinskom fakultetu Univerziteta u Novom Sadu na Odseku za termotehniku. Fotografijom počeo da se bavi u Foto kino klubu „Mašinac“ na Mašinskom fakultetu u Novom Sadu od aprila 1973. godine. Do sada je imao preko 90 samostalnih izložbi u zemlјi i inostranstvu i preko sto kolektivnih izložbi u zemlјi i inostranstvu. Nosilac je visokog zvanja Kandidat majstor fotografije Foto saveza SCG. Član je UPIDIV-a (Udruženja primenjenih umetnika i dizajnera Vojvodine) od 1998. godine i ULUV-a (Udruženja likovnih…
-
-
RAVNICA OKOM RAJKA R. KARIŠIĆA – 2
Još deset fotografija ravnice umetničkog fotografa Rajka R. Karišića. RAJKO R. KARIŠIĆ Rođen 05. novembra 1952. godine u Bačkom Dobrom Polјu, opština Vrbas. Završio gimnaziju „Žarko Zrenjanin“ u Vrbasu. Diplomirao na Mašinskom fakultetu Univerziteta u Novom Sadu na Odseku za termotehniku. Fotografijom počeo da se bavi u Foto kino klubu „Mašinac“ na Mašinskom fakultetu u Novom Sadu od aprila 1973. godine. Do sada je imao preko 90 samostalnih izložbi u zemlјi i inostranstvu i preko sto kolektivnih izložbi u zemlјi i inostranstvu. Nosilac je visokog zvanja Kandidat majstor fotografije Foto saveza SCG. Član je UPIDIV-a (Udruženja primenjenih umetnika i dizajnera Vojvodine) od 1998. godine i ULUV-a (Udruženja…
-
RAVNICA OKOM RAJKA R. KARIŠIĆA – 1
Fotografije ravnice umetničkog fotografa Rajka R. Karišića. RAJKO R. KARIŠIĆ Rođen 05. novembra 1952. godine u Bačkom Dobrom Polјu, opština Vrbas. Završio gimnaziju „Žarko Zrenjanin“ u Vrbasu. Diplomirao na Mašinskom fakultetu Univerziteta u Novom Sadu na Odseku za termotehniku. Fotografijom počeo da se bavi u Foto kino klubu „Mašinac“ na Mašinskom fakultetu u Novom Sadu od aprila 1973. godine. Do sada je imao preko 90 samostalnih izložbi u zemlјi i inostranstvu i preko sto kolektivnih izložbi u zemlјi i inostranstvu. Nosilac je visokog zvanja Kandidat majstor fotografije Foto saveza SCG. Član je UPIDIV-a (Udruženja primenjenih umetnika i dizajnera Vojvodine) od 1998. godine i ULUV-a…
-
SPOMENIK PRESVETOM TROJSTVU U SOMBORU
Među nestalim i srušenim spomenicima Sombora nalazi se i onaj najstariji i najlepši – spomenik Presvetom Trojstvu. Nalazio se na istoimenom trgu, sa zapadne strane somborske Gradske kuće, u neposrednoj blizini crkve Presvetog Trojstva. Ovaj kameni spomenik o svom trošku podigao je 1774. g. pl. Paul Krušper od Verboa, administrator Dvorske komorske administracije za Bačku, čije se sedište, od početka pedesetih godina 18. veka, nalazilo u Somboru (predanje govori da je spomenik podignut u znak zahvalnosti što je Sombor mimoišla epidemija kuge, ali nje u to vreme na ovim prostorima nije bilo, pa je verovatnije reč samo o ktitorskom činu visokog državnog činovnika). Prema zapisu hronike somborskog franjevačkog manastira, spomenik…
-
SVETOĐURĐEVSKA CRKVA U SOMBORU
Zapis u Krušedolskom pomeniku u kome su, krajem 16. ili početkom 17. veka, među stotinak imena somborskih Srba priložnika zabeleženi monah Petronije i prezviter Miloš, potvrđuje predanje da su ovdašnji Srbi, još u vreme turske uprave, u gradu imali malu Svetođurđevsku crkvu. U svojoj zavičajnoj povesnici Nikola Vukićević je zabeležio da su za vlade turske na istočnoj strani dolnje varoši Srblji kao zanatlije i trgovci stanovali i svoju crkvu posvećenu svetome Đurđu tu imali (veduta Sombora iz 1700. g. na opisanom mestu zaista prikazuje malo crkveno zdanje). I letopis somborskog franjevačkog manastira beleži da su u tursko doba ljudi pravoslavne vere imali jednu jedinu malu crkvu bez tornja. Nova Svetođurđevska…
-
DUD
Austrijske vlasti su polovinom 18. veka državnim merama pospešivale gajenje svilenih buba, a preduslov za to bilo je sađenje dudova po salašima i u naseljima. Svaki muškarac je pre stupanja u brak morao da zasadi i odneguje nekoliko stabala duda. Po boji ploda, odnosno dudinja, dudovi su nazivani crnim, belim, crvenim (u Bačkoj je bio nešto ređi) i murgastim (sivim). Dud se lako pelcovao, pa je na jednom stablu moglo da bude i po tri vrste ploda. U proseku, dudovi su mogli da žive 70 do 80 godina, a poneki, obično jalovi, dočekao bi i drugo, pa i treće stoleće. Dud je dosezao visinu od 10 do 15 metara, ali…
-
KAKO SMO PROSVETLELI – SOMBORSKE SVETILJKE
Nadzor nad osvetljenjem somborskih ulica pominje se u obavezama gradskog konzula još 1813. godine. Prvi trag o sistemskom osvetljenju središta grada potiče iz 1828. godine, kada je osam lampi postavljeno ispred Gradske kuće, a četiri godine kasnije i oko zgrade Županije (po potrebi su bili osvetljavani i vašari ili svetkovine) Polovinom 19. veka gradska uprava je zaključila da su mnogi ulični fenjeri razbijeni, pa je gradonačelnik Stevan Lalošević predložio nabavku 50 novih fenjera, koji bi bili postavljeni po važnijim ulicama i na pijaci. Prema podatku iz 1854. godine, svaki fenjer je, tokom noći, trošio oko tri decilitra ulja od repice, a svetleo je pomoću stenjka (fitilja). Godine 1858. središnje gradske…
-
SOMBORSKI SUNČANI SAT
Neposredno pored crkve Sv. Trojstva u Somboru nalazi se barokno zdanje današnjeg Župnog dvora (Plebanije), koje je podignuto između 1743. i 1749. godine, i u kome se, do 1786. godine, nalazio nekadašnji franjevački samostan. Crkva i samostan podignuti su trudom ovdašnjih franjevaca i sredstvima somborskog bunjevačkog stanovništva, tada izrazito većinskog u rimokatoličkoj populaciji grada. Nakon što su iz ovog zdanja iseljeni somborski franjevci, ono je služilo kao adminstrativno sedište Bačko-bodroške županije, sve do završetka izgradnje nove županijske zgrade u Somboru 1808. godine, posle čega je, naredbom austrijskog cara Franca I, nekadašnje zdanje franjevačkog samostana predato somborskom rimokatoličkom Župnom uredu, zajedno sa okolnim prostorom pijace „U lancima“, koji se prostirao sa…
-
OTKAKO JE TAJ ARTESKI BUNAR…
Još 1665. g. turski putopisac Evlija Čelebi beleži u Somboru svega četiri bunara sa živom vodom. Kasnije se broj javnih bunara povećao, pa ih je, 1864. godine, u gradu bilo trideset (održavali su ih i čistili posebno plaćeni radnici). Godine 1879/80. svi javni bunari su popravljeni, obnovljeni i osavremenjeni, o čemu je somborske vlasti izvestio gradski mernik. Ipak, kada je 1884. g. hemijski ispitan kvalitet vode iz 16 somborskih javnih uličnih bunara sa đermom, ustanovljeno je da je voda bila pitka i ispravna samo u dva bunara. Stoga su gradske vlasti odlučile da u središtu grada, na Svetođurđevskom trgu, sa istočne strane Gradske kuće, na mestu gde je i ranije…
-
ZAŠTO JE “FRUŠKA”?
Raskošna pitomina Fruške gore, najpoznatije vojvođanske planine, malo koga ostavlja ravnodušnim (mladi Laza Kostić pevao je o njoj: Ubava Fruško, divoto moja, a Zmaj-Jova u jednoj pripovetki piše: Frušku je Bog stvorio odmarajući se). Njeni vinogradi rađaju grozdove od kojih se prave najbolja naša vina, a njene šume bila su pluća Vojvodine. Načičkana je starim srpskim manastirima, nastalim od 15. do 18. veka (Krušedol, Staro i Novo Hopovo, Grgeteg, Šišatovac, Jazak, Vrdnik-Ravanica, Kuveždin, Đipša, Privina glava, Velika i Mala Remeta, Bešenovo, Petkovica, Beočin i Rakovac). Malo je tog što ne znamo o Fruškoj gori, osim zašto se zove “Fruška” i šta znači taj naziv, koji nosi već skoro hiljadu godina?…
